Bu sayfa, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ByLock temelli TCK 314/2 mahkûmiyetlerine ilişkin içtihadını Yüksel Yalçınkaya ve Demirhan kararları sonrasında hem AİHS m. 7 hem de AİHS m. 6 § 1 yönünden birlikte ele alan en kapsamlı takip (follow-up) kararlarından biri olan Karslı ve Diğerleri / Türkiye kararını tanıtmaktadır. 1.436 başvuruyu kapsayan bu Komite kararı, ByLock kullanımına dayalı yargılamalarda yapısal nitelik taşıyan hukuki sorunları açık biçimde ortaya koyması bakımından özel bir önem taşımaktadır.
Dava adı: KARSLI VE DİĞERLERİ / TÜRKİYE
Başvuru no: 18693/20 ve 1.435 diğer başvuru (toplam 1.436 başvuru; ekli liste)
Yargı mercii : AİHM İkinci Bölüm – Komite (3 yargıç)
Karar tarihi (Strazburg): 16 Aralık 2025
Kesinlik durumu: Bu karar kesindir
İhlal edilen maddeler:
AİHS m. 7 (kanunsuz ceza olmaz): İHLAL
AİHS m. 6 § 1 (adil yargılanma hakkı): İHLAL
Kararın niteliği :
Karar, bylocock temelli TCK 314/2 mahkûmiyetlerine ilişkin, Yüksel Yalçınkaya ve Demirhan sonrası verilen takip (follow-up) Komite kararıdır. Başvurular birleştirilmiş, Hükümetin Komite incelemesine yönelik itirazı reddedilmiştir.
1.2. Kararın Özeti
Olayın kısa özeti
Dava, Türk makamlarınca “FETÖ/PDY” olarak nitelenen ve 15 Temmuz 2016 darbe teşebbüsü bağlamında değerlendirilen süreçte, başvurucuların silahlı terör örgütüne üyelik (TCK 314/2) suçundan mahkûm edilmelerine ilişkindir. Mahkûmiyetlerin esas dayanağı, başvurucuların bylock adlı şifreli mesajlaşma uygulamasını kullandıklarının kabul edilmesidir. Yerel makamlar, ByLock’un yalnızca örgüt üyelerinin kullanımına yönelik olduğu ve kullanım tespitinin mahkûmiyet için tek başına yeterli olduğu yaklaşımını benimsemiştir.
Başvuran aleyhine ileri sürülen deliller
Karar metni, ByLock’un yanında (varsa) şu tür unsurların delil olarak ileri sürülebildiğini özetler: ByLock kullanımının ikrarı; şifresi çözülen mesaj içerikleri veya tanık beyanları; sendika/dernek/vakıf üyelikleri; Bank Asya hesap işlemleri; örgüt yanlısı yayın/ materyal; seyahat ve giriş-çıkış kayıtları; bağışlar; gösteri/örgütsel faaliyet iddiaları; sosyal medya paylaşımları; yurt/konutlarda ikamet; Kakao Talk/Eagle gibi uygulamalar; HTS ve diğer dijital kanıtlar; örgütle bağlantılı kurum/şirketlerde istihdam/üyelik ve bunlara ilişkin tanık anlatımları. Ayrıca bazı dosyalarda, ByLock bulguları ve değerlendirme raporları ayrıntılı biçimde dosyaya girmeden mahkûmiyet verildiği belirtilir.
AİHM’in hukuki değerlendirmesi
Mahkeme, bazı dosyalarda Yalçınkaya’da tartışma konusu olmayan materyaller bulunabileceğini not etmekle birlikte, Demirhan’da açıklanan gerekçelerle Yalçınkaya bulgularından sapmayı gerektiren bir neden görmemiştir.
Bu gerekçelerle Mahkeme, AİHS m. 7 ve m. 6 § 1’in ihlal edildiğine karar vermiştir.
Diğer şikâyetler
Mahkeme, bazı başvurucuların m. 5, 8, 9, 10, 11, 14 gibi diğer maddelere dayanan şikâyetleri bulunduğunu kaydetmiş; ancak m. 7 ve m. 6/1 ihlali tespiti ışığında, kalan şikâyetlerin kabul edilebilirliği ve esasına ilişkin ayrıca inceleme yapmaya gerek olmadığına karar vermiştir.
1.3. Uygulama Süreci Açısından Öne Çıkanlar
(a) Adil tatmin (AİHS m. 41)
Mahkeme, ihlal tespitinin başvurucuların uğradığı manevi zarar bakımından tek başına yeterli adil tatmin teşkil ettiğini değerlendirmiştir.
(b) Yeniden yargılama / yargılamanın yenilenmesi
Mahkeme, başvurucuların Türk hukukunda CMK m. 311/1-(f) uyarınca, bu karar sonrasında iç hukuktaki yargılamanın yeniden başlatılmasını talep edebileceklerini; talep etmeleri hâlinde, yargılamanın kararın “sonuçları ve ruhu” ile uyumlu şekilde yeniden görülmesinin ilke olarak en uygun giderim yolu olacağını belirtmiştir.
(c) Yargılama giderleri
Mahkeme, takip (follow-up) başvurularına ilişkin yaklaşımı uyarınca masraf ve giderlere hükmetmemiştir.
1.4. Resmî Belgeler ve Zaman Çizelgesi
Resmî belgeler
Karar metni (Türkçe çeviri ): Karslı ve Diğerleri / Türkiye